Ma-wees sal my nie onderkry nie
Daar kom ’n tyd in baie ma’s se lewens waar jy net voel jy kan nie meer nie.
Daar kom ’n tyd in baie ma’s se lewens waar jy net voel jy kan nie meer nie.
Nie omdat jy nie lief is vir jou kinders nie. Nie omdat jy nie dankbaar is vir jou lewe nie. Maar omdat jy eenvoudig moeg is. Moeg vir alles wat van jou verwag word, moeg daarvoor om altyd sterk te wees en moeg daarvoor om almal se behoeftes eerste te stel terwyl jy jou eie al hoe verder eenkant toe skuif.
Jy staan elke dag op en doen wat gedoen moet word. Jy sorg vir jou gesin, hou die huis aan die gang, probeer jou verantwoordelikhede nakom en maak seker dat almal om jou oukei is. Jy glimlag, jy help, jy gee en jy gaan aan.
Maar wie kyk na jóú?
Wanneer laas het iemand werklik gevra hoe dit met jou gaan? En wanneer laas het jy eerlik genoeg gevoel om te sê: “Eintlik gaan dit nie so goed nie”?
Soms raak ons so vasgevang in ma-wees dat ons vergeet ons was ook eens net onsself. Ons het drome gehad, dinge wat ons gelukkig gemaak het en doelwitte wat ons wou bereik. Maar iewers tussen die skoolritte, kosblikke, verantwoordelikhede en eindelose lysies het ons begin glo dat almal anders eerste moet kom.
En voor ons ons oë uitvee, weet ons nie meer mooi wie ons sonder al ons verantwoordelikhede is nie.
Jy hoef nie altyd die sterk een te wees nie
Ons het onsself geleer om aan te gaan, selfs wanneer ons eintlik wil gaan lê en huil. Ons vra nie maklik vir hulp nie, want ons is gewoond daaraan om alles self te hanteer. Ons wil nie ander mense belas nie en voel dalk selfs dat ons misluk het wanneer ons erken dat ons nie meer alles bymekaar kan hou nie.
Maar die waarheid is dat jy nie alles alleen hoef te doen nie.
Om hulp te vra, beteken nie jy is ’n swak ma nie. Dit beteken nie jy is ondankbaar of dat jy jou gesin minder liefhet nie. Dit beteken bloot dat jy ook ’n mens is met perke, emosies en behoeftes.
Jy hoef nie eers heeltemal uit te brand voordat jy erken dat jy moeg is nie.
Jy mag lief wees vir jou lewe en steeds sukkel met jou lewe. Jy mag lief wees vir jou kinders en steeds uitgeput voel. Jy mag dankbaar wees en steeds erken dat jy nie oukei is nie.
Daardie gevoelens maak jou nie ’n slegte ma nie. Dit maak jou mens.
Maak jouself ook ’n prioriteit
Ek weet, dit is makliker gesê as gedaan. As ma’s voel ons dikwels skuldig wanneer ons iets vir onsself doen. Ons rus, maar dink aan alles wat nog gedoen moet word. Ons neem ’n bietjie tyd vir onsself, maar wonder of ons dit werklik verdien.
En so beland ons weer heel laaste op ons eie lysie.
Maar jy kan nie aanhou om alles van jouself te gee sonder om ooit tyd te maak om self weer krag te kry nie.
Om jouself ’n prioriteit te maak, beteken nie dat jy jou gesin afskeep nie. Dit beteken dat jy besef jou welstand maak ook saak.
Dit hoef nie groot dinge te wees nie. Soms beteken dit om rustig ’n koppie koffie te drink, ’n entjie te gaan stap, ’n vriendin te bel of tyd te maak vir iets wat jou weer soos jouself laat voel.
Soms beteken dit om nee te sê. Om hulp te aanvaar. Om te erken dat jy vandag nie alles gaan klaarkry nie, en om jouself nie daaroor te verwyt nie.
Daar sal altyd iets wees wat gedoen moet word. Moenie wag totdat alles perfek is voordat jy jouself toestemming gee om asem te haal nie.
Jy is nie net daar om vir almal anders te sorg nie.
Jy verdien ook om versorg te word.
Moenie jou drome vergeet nie
Miskien voel jou lewe vandag nie soos die een waarvan jy gedroom het nie. Dalk het dinge anders verloop as wat jy beplan het. Dalk het jy so lank jou eie doelwitte uitgestel dat jy nie eens meer weet waar om te begin nie.
Maar jou drome het nie vervaldatums nie.
Jy mag steeds groei, nuwe dinge probeer en doelwitte vir jouself stel. Jy mag steeds dinge wil bereik wat net aan jou behoort. Jy mag meer wil wees as net die persoon op wie almal staatmaak.
Dit beteken nie jy is minder lief vir jou kinders nie. Dit beteken dat jy onthou dat jy ook ’n lewe het waarin jy gelukkig en vervuld mag voel.
Jou omstandighede bepaal nie jou hele toekoms nie. Jy mag stadig vorder, van rigting verander of weer van voor af begin. Jy hoef nie alles vandag uit te sorteer nie.
Begin klein. Dink weer aan wat jou gelukkig maak. Maak plek vir die dinge wat jou inspireer. En wees geduldig met jouself wanneer die pad vorentoe nie so vinnig verloop soos jy gehoop het nie.
Nie elke seisoen van jou lewe gaan oor groot prestasies nie. Soms gaan dit bloot daaroor om weer jou voete te vind.
Onthou ook die vrou agter die mamma
As jy vandag voel dat jy jouself iewers langs die pad verloor het, wil ek hê jy moet weet dat jy nie alleen is nie.
Jy hoef nie altyd sterk te wees nie. Jy hoef nie alles reg te kry nie. En jy hoef nie jou waarde te bewys deur jouself stukkend te gee vir almal wat jy liefhet nie.
Jy mag moeg wees. Jy mag huil. Jy mag hulp vra en erken dat dinge soms vir jou te veel raak.
En as jy al lank so voel, sukkel om jou daaglikse lewe te hanteer of nie meer vreugde in die dinge rondom jou vind nie, reik uit na iemand wat jy vertrou of ’n gekwalifiseerde professionele persoon. Jy hoef nie alleen hierdeur te werk nie.
Moet asseblief nie so besig raak om ’n goeie ma vir almal anders te wees dat jy vergeet om ook goed vir jouself te wees nie.
Jou kinders is ’n groot deel van jou lewe, maar jy is steeds ’n mens met jou eie drome, gevoelens en behoeftes. Daardie deel van jou verdien ook aandag.
Jy hoef nie môre al jou probleme op te los nie. Begin deur weer na jouself te luister. Gee jouself dieselfde liefde en geduld wat jy so maklik aan jou kinders gee.
Jy hoef nie eers te breek voordat jy mag rus nie.
Agter elke mamma wat vir almal sorg, is daar ’n vrou wat ook liefde, begrip en versorging nodig het.
Moet haar asseblief nie vergeet nie. Veral nie jy self nie.